Alweer Pinguins

We zijn in DUNEDIN en maken een dagtour: The Otago Peninsula Tour. En…ja, we hebben nog niet genoeg van Pinguins en zijn blij met het onderdeel Penguin Place. Volgens het foldertje, vertaald: Een paar kilometer vóór het ‘albatross centre’ (jaja, daar zijn we ook nog geweest!) is ‘Penguin Place’ een reservaat voor de ‘yellow-eyed’ pinguin waar ‘hutches’ zijn gebouwd aan het strand om onderdak te bieden aan de pinguins en een netwerk van tunnels is gemaakt voor bezoekers om rond te wandelen en foto’s te maken van de pinguins. Nou ja, dat is even grof vertaald en ik heb ‘hutch’ opgezocht in het woordenboek: 1. (konijne)hok 2.hut 3.kolenkarretje …het is wel een oud woordenboek.

Verslag:

Maar goed, door de bus werden we afgezet bij het visitor centre en daar kregen we een alleraardigst praatje over allerlei pinguins en natuurlijk over de zeer speciale ‘yellow-eyed penguin’ . Overigens hebben deze pinguins geen gele ogen, maar een zeer elegante gele streep onder de ogen. Ook werd ons uitgelegd dat het pinguin gebied het eigendom was van een boer en dat we daarom alleen onder begeleiding het gebied in mochten. We werden daar na in een busje geladen en er moesten inderdaad een aantal schapenhekken geopend en gesloten worden. Daarna een stukje lopen en kwamen we bij een soort van met netten en groen gecamoufleerde tunnel waar we in ganzenpas achter de gids aangingen. We mochten niets zeggen, of hooguit fluisteren. Een paar kinderen hielden dat niet lang vol maar met een luid gesis van alle volwassenen werd de kleine opstand bedwongen. Na een poosje kruip door sluip door (nou ja, dat is lichtelijk overdreven) kwamen we bij een observatie punt. Er was een soort vijver met struikgewas, maar verder zagen we niets, totdat iets grijzigs zich licht bewoog. En ja, als je goed keek zag je twee grijze donsjes die zich steeds meer bewogen (waren ze niet toch een beetje afgericht?) en plots ging er eentje echt staan en liet zich goed bekijken. Er was nog geen gele streep te zien, maar het was echt een snoezige grijswollen baby en flapperde al net zo met de belachelijke vleugeltjes als de ouders. En volgens mij zijn het juist die gekke vleugels die ze zo aandoenlijk maken. Want wat is er gekker dan vleugels waar je niet mee vliegt, maar zwemt? Ook het andere kuiken liet zich nog even goed zien en geheel ontroerd slopen we verder.

We zagen nog een volwassen exemplaar zwemmen in een soort van vijver. In zoet water? Ja, de jonge pinguins konden daar leren zwemmen zonder de gevaren in de open zee, want daar liggen veel vijanden op de loer.

Ook nog een jong stel dat zich inderdaad te water begaf: wat ziet een pinguin er ineens anders uit als hij aan het zwemmen is. Deze jongen hadden nog niet de gele streep, maar verder geheel compleet. Geen donsje meer te bekennen. We zagen ook nog een hutch en in dit geval was het inderdaad een soort hutje waar gezellig en beschermd een nest gebouwd kon worden. Ergens verder weg liet ook een volwassen pinguin nog even bewonderen, maar wel op een manier van: jaja zet eerst je telelens maar op en dan doe ik nog wel wat waggelkunstjes. Maar alle gekheid op een stokje: er wordt daar goed werk verricht om deze bizondere soort pinguin voor uitsterven te behoeden en de toegangsprijs voor dit reservaat is misschien hoog, maar je ziet waar je goeie geld naar toe gaat.

This entry was posted on Monday, February 27th, 2006 at 2:16 and is filed under Alles en Niks. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

One Response to “Alweer Pinguins”

  1. February 27th, 2006 at 10:54

    cristel says:

    Ik heb op mijn flickr account veel foto's gezet van ons laatste pinguin avontuur. Als je goed kijkt op een van de foto's zie je dat een van de pinguin kuikens nog even een moeilijk moment had omdat hij struikelde over een flaxblad terwijl er een kudde mensen stonden te kijken…….

Leave a Reply