AVONTUREN IN ZUID - AFRIKA

Bruiloft van Cristel en Andries  Ja, dat was veel voorbereidingswerk voor Cristel en Andries. Vanuit Nieuw Zeeland een bruiloft regelen aan de rand van het Krugerpark en alle gasten onderbrengen en ga zo maar door…Maar ook wij in Nederland troffen onze voorbereidingen: er moesten vakanties geregeld, wat niet altijd gemakkelijk was… en natuurlijk moest er ook een lied komen. We hadden een brainstorming bij Pieter thuis en daar kwam wel wat uit. Ik vertrok het eerst naar Zuid-Afrika en werd opgehaald door het a.s. bruidspaar. Heerlijk weerzien met Cristel en kennismaken met Andries ‘in het echt’. In Pretoria, waar Andries’ moeder en zus wonen en wij logeerden, was alles alles donker en heel erg op slot. Andries’ moeder, Rika, was al naar bed. Ons gefluister echter mocht niet baten: Rika was te nieuwsgierig naar mij en klom uit bed. Lastig kennis maken in het nauwe gangetje tussen de kamers en al gauw trokken wij ons allen terug.De volgende dag bij daglicht zag alles er heel anders uit: tja, dat de badkamer tegenover mijn kamer was kon ik wel onthouden, maar was de keuken nu links- of rechtsaf? Tot de laatste dag ruim een maand later deed ik het nog verkeerd. Een grote tuin om het huis; je kon niet overal komen, want twee Chouchou honden huisden in een deel van de tuin en één ervan was onbetrouwbaar. Maar in het andere gedeelte was een zwembad en niet zo’n kleintje ook. Daarnaast een soort van prieel, waar ik zoveel mogelijk tijd doorbracht. Tja, het was zomer toch? en thuis was het koud. De doggyparlour draaide op volle toeren: hondjes in kooien en hondjes in het bad, onder de droger en onder het mes, nou ja schaar, en werden ze keurig opgedoft en sommigen met een strikje in het haar. In de upholstery was een man hard aan het werk om een oude bank met leer te bekleden. Zus Nietta was er ook; ze had geslapen in het huis van haar vriend Tian, die in het buitenland zat. Nietta en Rika probeerden Afrikaans met mij te koeterwalen, maar deze drukke mensen spraken veel te snel, dus over op Engels. Wat hebben we verder gedaan? Ik weet het niet meer. Oja, we gingen naar de flea market waar ik leuke aankopen deed. Ik geloof dat we op donderdag vertrokken naar Ngwenya, waar de bruiloft zou zijn. Het was wel effe zoeken, maar uiteindelijk bij de lodge aangekomen. Het was niet echt duidelijk hoe het zat met de huisjes, maar uiteindelijk namen wij (Rika en ik en Cristel en Andries) de benedenverdieping van een huis in beslag. Twee andere gasten waren er ook al en die sliepen boven. Geweldig huisje: keuken erbij en een groot balkon met uitzicht over de rivier en op het Krugerpark. De volgende dag arriveerde de Hollandse club. Zeg vooral niet Dutch heb ik nu begrepen, want dat is een soort scheldwoord in Zuid Afrika, dankuwelassublief. Met elkaar hadden ze een eigen huis. Reuze gezellig. ‘s Avonds was er een braai, klaargemaakt door vrienden van Andries. Ja, en toen kwam DE ZATERDAG. Om drie uur zou de huwelijksinzegening plaats vinden. De ochtend was warrig. Kwamen de Hollandse vrienden ontbijten? Er werd veel gekletst en het reisverhaal met de eindeloze vertraging op Schiphol uit de doeken gedaan. Tja, moet je maar niet met Michiel reizen; op de terugweg hadden Michiel en Danielle op de nationale vlucht zoveel vertraging dat ze nog maar net op tijd waren in Joburg. Cristel was als de dood dat de vrouw van Andries’ vriend haar wilde opmaken en charterde onmiddellijk Erica, die overigens ook nauwelijks ervaring heeft met ‘gezichten verven’. In Pretoria had Cristel zich in een toko op laten maken als proef en daarna de ‘verf’ gekocht. Nou ja, toen ik helemaal nerveus was toen er om 2 uur nog niets gebeurde ben ik mezelf maar gaan aankleden en ‘verven’. Cristel en Erica namen uiteindelijk wijk naar mijn kamer en samen begonnen ze giechelend aan de opmaak. Iemand zou mijn camera opstellen in de ‘trouwkamer’, een uitbouwtje van de lodge met een ‘dak erboven’. Dat is een vereiste in Z-A. Toen ik daar aankwam, bleek de opstelling niet te kloppen. Nou ja, we zien wel. Eindelijk kwam de bruidegom in Z-Afrikaans (van één of andere stam) costuum en stelde zich op bij de dominee. Het wachten was op de bruid: en ja, hoor, daar kwam ze aan: mijn dochter ook in costuum en het stond haar goed. De geestelijke sprak zuid afrikaans, maar het was vrij goed te volgen. Hij hield een aardig preekje en verbond toen het bruidspaar in de echt. Gelukkig pasten de ringen. De bruid zag er meer verbaasd dan gelukkig uit, maar ik weet wel beter. De aangelegenheid werd  door het bruidspaar echt serieus genomen. Het filmen was geen makkie. De veranda was smal en er was nauwelijks plaats om te filmen. Bovendien ging de geestelijke steeds in het beeld staan. Maar de grote verrassing: de veranda keek over de rivier uit op het Krugerpark en daar stond een groep olifanten met kleintjes.  Wat een aardige getuigen!

 Our Wedding, 8-12-07, 40D, 1 109  

 Gelukkig werd dat pas ontdekt na de plechtigheid, anders was die verstoord.  Our Wedding 054

 Nu volgden de felicitaties en omhelzingen en mijn ‘kleine’ was getrouwd! Ze heet nu mevrouw Gous en ik kan het nog steeds niet op z’n Suid-Afrikaans uitspreken. 

Our Wedding, 8-12-07, 40D, 1 087

Harry, de ‘best man’ van Andries hield een geweldige toespraak. Hij was geestig en hield zijn toespraak in het engels, wat voor ons wel zo gemakkelijk was. Tja, en toen moest Erica er aan geloven: getuige van Cristel. Zij kondigde het lied aan van de ‘Hollanders’ maar dat was nog niet klaar en Ronald vulde de tijd met o.a. het zingen van ‘Tulpen uit Amsterdam’. Maar tenslotte was het lied min of meer uitgeschreven. Waar is dat lied eigenlijk gebleven? Ik wil het wel hebben. Het feest kabbelde voort. Eigenlijk hadden we moeten smullen van warthog en lam van de braai, maar helaas, de braai viel om in de regen en wat we uiteindelijk te eten kregen was best lekker, maar geen warthog. Maar goed, lieve mensen: dit is het verslagje van de bruiloft en volgende keer ga ik verder met het verslag Krugerpark etc.Oma

Our Wedding

This entry was posted on Saturday, January 26th, 2008 at 14:56 and is filed under Alles en Niks. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

One Response to “AVONTUREN IN ZUID - AFRIKA”

  1. January 30th, 2008 at 4:27

    Cristel says:

    Ik zag ineens wat je bedoelde in je mail….. Er zijn twee tabjes als je een post schrijft. Als je de fotos wil uploaden plak je de code in het tabje Code (naast Visual) op de plaats waar je je foto wil hebben. Ga je dan terug naar het tabje Visual dan zie je de foto. Ik heb het even voor je verandert. Overigens heb je toch wel Warthog gehad hoor……al was het misschien een beetje erg laat….. Ik heb een copie van het lied maar ik geloof niet van de laatste tekst….

Leave a Reply